به تماشاسوگند وبه آغازکلام/وبه پروازکبوترازذهن/واژه ای درقفس است/حرفهایم،مثل یک تکه چمن روشن بود/من به آنان گفتم:آفتابی لب درگاه شماست که اگردربگشاییدبه رفتارشما می تابد/ومن آنان را،به صدای قدم پیک بشارت دادم/وبه نزدیکی روز،وبه افزایش رنگ/به طنین گل سرخ،پشت پرچین سخن های درشت/زیربیدی بودیم/برگی ازشاخه ی بالای سرم چیدم،گفتم:/چشم رابازکنید،آیتی بهترازاین میخواهید؟/می شنیدم که بهم میگفتند:سحرمیداند:سحر!

در مسیرش هرچه نازیباست آن تدبیر ماست

زندگی آب روانی است روان می گذرد

آنچه تقدیر من و توست همان می گذرد..........

هميشه يک بهانه براي درددل هست 

                                  هيچوقت دل بي بهانه نمي تپد 

                                                    نميدانم بهانه هادلگيرنديادلهابهانه گيرند...

گفتم:خدایامدتی است درمیان هیاهوی بیرنگ زندگی به دنبال تومیگردم تاسنگینی قلبم راتسکین دهی،گفت:بنده ی عزیزترینم کافیست اندکی روزنه های قلبت راکه باغفلت وگناهمسدودشده بازکنی تاببینی که من دروجودت جاریم ونظاره گرت هستم،ازسوال خودشرمنده شدم ولی باززبان به گله گشودم وگفتم:خدایاتوکه خالقم هستی چراوقتی راه شکست درپیش گرفته بودم صدایم نزدی تابایستم،گفت:من بارهاصدایت کردم وتقدیررابانشانه های عینی نشانت دادم ولی توچشمانت رابسته بودی،گفتم:خدایاخوب میدانم که درسپاس ازآنچه به من میدهی کوتاهی میکنم ولی آیاسزاواراست که راضی شوی دلم بشکندواینگونه به درگاهت زاربزنم وخواسته هایم راالتماس کنم؟گفت:بنده ی نازنینم من دلهای شکسته رابیشترازدلهای پوچ وسرکش دوست دارم زیرادلهای سرکش فراموش میکنندمن خدای همیشگی آنانم نه صرفا اجابت کننده ی حاجاتشان ونیزمگر نشنیده ای که میگویند:((آنان که همه چیزدارندهیچ ندارند))،اندکی آرامش یافتم وفهمیدم که خداوندشنیدن صدای بنده هایش رابسیاردوست داردولی حیف که مادرمقابل اینهمه نعمت به خواسته اش بی توجهیم وتنهازمانی سرمان رابلندمیکنیم که ازعذابش دلگیرشده ایم...

باوجوداینکه سوالات زیادی درذهنم بودبه یک سوال بسنده کردم وگفتم:خدایابااینکه درعدالتت شکی نیست ولی چراگروهی غرق درنعمت وگروهی محتاجند؟گفت:بنده ی بهترینم هیچ گاه دندان طمع برای نعمتهای زودگذردنیاتیزنکن وبه آنچه داری رازی باش واگرخواستی چیزی ازمن بطلبی عاقبت بخیری رابخواه که تنهاخواسته ی ماندنی دراین جهان فانی است...

همانطورکه امروزه برای هرروزهفته نام خاصی داریم درگذشته نیزهمینگونه بوده بااین تفاوت که30روزماه رانامگذاری میکرده اندواگرنام روزی بانام ماه یکسان میشدآن روزراجشن می گرفتند.اسامی بدین قراراست:
1)اورمزدروز//         2)بهمن روز//        3)اردیبهشت روز//        4)شهریورروز//          5)سپندارمذ روز//
6)خردادروز/            7)امردادروز/        8)دیبازرروز/              9)آذرروز/                10)آبان روز/
11)خورروز//          12)ماه روز//         13)تیرروز//              14)گوش روز              15)دیبامهرروز//
16)مهرروز/           17)روشن روز/       18)روشن روز/         19)فروردین روز/           20)بهرام روز/
21)رام روز//          22)بادروز//            23)دیب دین روز//      24)دین روز//               25)آردروز//
26)اشتات روز/        27)اسمان روز/         28)رامیان روز/        29)ماراسپند روز/           30)انیران روز/

                             (((هرروزتان خوش باد)))

                           (((گل باشیدولی عمرتون مثل گل نباشه)))

(1)حالت ایستاده: تبادل انرژی با زمین‌ از طریق چاکرای کف پاها و گرفتن انرژی معنوی از چاکرای سر می‌باشد.

(2)حالت رکوع: تبادل انرژی بالاتنه با پایین‌تنه‌ از طریق چاکرای کف دست‌ها و چاکرای روی زانوها می‌باشد

انرژی زمین، احساس شادی، رضایت، امید، لذت و میل ‌ادامه‌ی حیات را ایجاد می‌کند.در حالت سجده، چاکرای پیشانی که مرکز استدلال و منطق است، متعادل می‌گردد. افرادی که سجده‌های طولانی‌تری داشته باشندمی‌توانند این چاکرا را متعادل‌تر ساخته و به افرادی ‌منطقی‌تر و حتی روشن‌ضمیر تبدیل گردند.این چاکرا، مرکزخلاقیت‌ها، الهام‌ها، منطق و استدلال است.‌ در اسلام نیز سجده‌ی طولانی سفارش شده است.    

تحقیق‌ها بر روی یکی از ورزش‌های «یوگا» که بسیار شبیه به انجام سجده است، نشان داده که سجده‌ی مداوم و مکرر به‌خصوص طولانی‌ می‌تواند موجب بالارفتن سطح منطق و استدلال گردد. (به علت فعال شدن چاکرای چشم سوم) ‌

- سبب فعال شدن چاکرای آجنا ‌(وسط پیشانی) و سبب روشن‌بینی و اشراق گردد.

- موجب افزایش سطح آگاهی و کنترل انرژی‌های روانی (به دلیل فعال کردن چاکرای چشم سوم و آجنا) گردد.

- سبب کشیدگی ماهیچه‌های پشت و آسودگی ماهیچه‌های کمر و اتصال بین مهره‌ها گردد.

- سبب رهاشدن دیسک‌های ستون فقرات و به حالت طبیعی درآمدن مهره‌ها گردد.

- سبب آرامش اعصاب سمپاتیک، تنظیم‌ غده‌ی آدرنال و به موجب آن‌ها، تسکین‌دهنده و کاهش‌دهنده‌ی خشم و عصبانیت باشد.

- به علت فشار به معده و فعال کردن چاکرای خورشیدی، دافع یبوست باشد.

- معالج بیماری «سیاتیک» باشد.

- موجب تبادل بیش‌تر انرژی‌های منفی بدن با انرژی‌های مثبت زمین از طریق چاکراهای کف دست‌ها، روی پاها، روی زانوها و روی پیشانی گردد.

 حالت نشسته: در این حالت نیز تبادل انرژی با زمین از طریق چاکرای پاها و زانوها و چاکرای خاجی یا ریشه (در انتهای دنبالچه) صورت‌گرفته و انرژی روحانی از چاکرای تاجی یا سر گرفته می‌شود.

در این حالت، دست‌ها روی پاها است تا انرژی بالاتنه و پایین‌تنه با هم تبادل شده و گرد‌ش انرژی متعادل گردد.

حالت قنوت: در این حالت، تبادل انرژی از طریق کف دست‌ها اتفاق می‌افتد. در حین نماز‌خواندن، با گفتن ذکرها، انرژی خود‌درمان‌گر «آلفا» آزاد گشته و سپس در وضعیت‌های مختلف نماز، در کل بدن به گردش درمی‌آید. درضمن، با گرفتن دست‌ها در مقابل صورت در زمان قنوت، برگشت انرژیِ درمان‌گر به کمک صورت نیز اتفاق می‌افتد.